logo

dinsdag, 25 september 2012 11:56

Ik zong mee voor het klimaat

Written by
Rate this item
(5 votes)

De dag na het succesvolle weekend van ‘Sing for the Climate’ stond er het opiniestuk ‘In naam van het klimaat, stop met zingen’ van filosoof Gert Goeminne in De Standaard (24/9). Zijn stuk was niet alleen wat zurig, maar ook provocatief geschreven. Scoren was blijkbaar de boodschap.

De achterliggende boodschap was: stop onmiddellijk met dat zanggedoe, want jullie bereiken alleen de overtuigden, jullie slagen er niet in andere groepen in de samenleving te bereiken. En dan in het bijzonder niet de groep die Goeminne meent te kunnen onderscheiden: de Dacia Duster rijders (autoliefhebbers met een laag inkomen dus).

Om even recht voor de raap te zijn als Goeminne: ik vond het gewoon een superzwak stuk. Van een filosoof verwacht ik een grondige analyse en dus geen oppervlakkige provocatie. Iets wat Geert Goeminne nu net wel deed in zijn opiniestuk. Je moet geen groot denker zijn om te weten dat vooral overtuigden komen meezingen met ‘Sing for the Climate’. En niet-overtuigden dus niet mee doen. Daar kijkt niemand van op.Maar Goeminne had ook niet door tot wie de actie gericht was: de politici. Nee, Goeminne laat de politici met rust en verwijt de zangers van afgelopen weekend dat ze te weinig proberen de rest van de samenleving wakker te schudden, hen aan te zetten tot actie of gedragsverandering. Politiseren heet dat, wat ten andere het partijpolitieke overstijgt.

Wel, ook het verhaal van Goeminne is totaal gedepolitiseerd. Hierbij bedoel ik: de machtsverhoudingen bloot leggen, de verschillende actoren in de samenleving (en in het bijzonder de politici) op hun verantwoordelijkheid wijzen. Want het probleem is niet dat er (gelukkig) nog mensen zijn die hun bezorgdheid over het milieu tonen in de publieke ruimte, integendeel. Het grote probleem is dat het klimaatbeleid van onze regeringen totaal faalt. En dat vele politici hun verantwoordelijkheid niet opnemen. Voor Goeminne zijn het de linkse zangers die de rechtse Dacia rijders die op conservatieve figuren als Bart De Wever stemmen moeten overtuigen van de ernst van de klimaatcrisis. In een grondige analyse liggen de zaken net anders, worden andere vragen gesteld. De relevante vraag lijkt mij: waarom spelen de leiders van de conservatieve partijen geen leidende rol bij de aanpak van de klimaatcrisis? En is het in deze situatie niet net hun verantwoordelijkheid om hun kiezers te mobiliseren voor dit thema? Want als zij dat niet doen, is het niet onlogisch dat hun kiezers niet wakker liggen van de klimaatproblematiek.

Het leuk om als filosoof wat te provoceren, maar de juiste vragen stellen lijkt me toch de kernopdracht.

Read 5647 times Last modified on zaterdag, 03 augustus 2013 08:32
Dirk Holemans

Dirk Holemans: coördinator van denktank Oikos / hoofdredacteur

van gelijknamige tijdschrift / publicist

Doneer

Wil je Oikos steunen als onafhankelijk platform? Dan kan door een bijdrage – groot of klein - te storten op BE29 0015 9877 0164 (BIC: GEBA BE BB) van Oikos vzw.

Over Oikos

Oikos wil een toonaangevend forum zijn voor de sociaal-ecologische tegenstroom. Oikos vertrekt vanuit de analyse dat het gangbare economische model ecologisch niet duurzaam is, en dat de emancipatie van velen in onze samenleving en de wereld nog lang niet voltooid is. Oikos behandelt alle dimensies van dit streven naar verandering: de onderliggende ethiek, de analyse van de bestaande toestand, de ontwikkeling van alternatieven en de politieke strategie.

Gratis proefnummer

Wil je graag een gratis proefnummer ontvangen van Oikos? Dat kan! Vul op deze pagina jouw gegevens in en wij sturen jou het laatste Oikos nummer als gratis proefnummer op.