logo

%AM, %23 %379 %2012 %08:%juni

Oplossingen voor de euro- en de milieucrisis zouden samen kunnen gaan

Written by
Rate this item
(2 votes)

In crisislanden als Spanje en Griekenland belast de import van fossiele brandstoffen en eindige grondstoffen fors de handelsbalans.

Onze ecologische systemen naderen het point of no return. En politici willen niet zien dat remedies voor de euro en de milieucrisis samen kunnen gaan. In Europa niet, en in Rio niet.

 

Je kon het al lezen in tal van commentaren: Rio +20 krijgt weinig politieke aandacht door de aanslepende en urgente financiële crisis die Europa meemaakt. Was het vorige week Griekenland, dan is het deze week Spanje dat alle aandacht opeist en angst opwekt voor een euro-crash. En zolang die tastbaarder lijkt dan de ineenstorting van vitale ecosystemen, lijkt dat laatste minder urgent. Nochtans weten we heel goed uit wetenschappelijke rapporten dat we stilaan het punt naderen waar geen terugkeer mogelijk is. Het valt op hoe weinig men het verband legt tussen de financieel-economische en de ecologische crisis. Noch op het vlak van de oorzaken, noch op het vlak van de mogelijke oplossingen. Nochtans zijn de verbanden er heel duidelijk. De financieel-economische crisis is het gevolg van een tomeloze economische ontwikkeling, gestoeld op overconsumptie, betaald met geleend geld. De leegstaande bouwsels op ecologisch waardevolle stukken Spaanse kust zijn er het toonbeeld van. En Griekenland had beter geïnvesteerd in duurzame economie dan wapentuig te kopen bij Frankrijk en Duitsland, landen die er bovendien nog altijd niet op aandringen dat Griekenland ook op dit vlak beter zou bezuinigen.

 

Enorme kansen

 

Maar gedane zaken nemen geen keer. Daarom moeten we kijken hoe we de ecologische en financieel-economische uitdagingen kunnen aanpakken. En daar liggen enorme kansen. Uit een studie van het groene Europarlementslid Sven Giegold blijkt dat de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en niet-hernieuwbare grondstoffen net een belangrijke factor is in de instabiliteit van verschillende Europese landen. En in totaal betalen de 27 EU lidstaten jaarlijks meer dan 400 miljard euro aan de import van fossiele brandstoffen en eindige grondstoffen. Bovendien lijden niet alleen bedrijven, consumenten en het milieu onder die afhankelijkheid. De invoer draagt, zeker in eurolanden met een zwakke economie, bij tot een negatieve handelsbalans. Het maakt heel Europa ook kwetsbaar voor de toekomst, want Europa ontbeert in grote mate natuurlijke grondstoffen. Ons economisch welzijn is dus sterk afhankelijk van de import ervan. Iets wat ons grote zorgen zou moeten baren op ecologisch én op economisch vlak, nu dat landen als China en Brazilië elk jaar zelf meer fossiele brandstoffen en grondstoffen nodig hebben. Een radicale verduurzaming van de Europese economie door een Green New Deal, met massieve investeringen in hernieuwbare energie, zou een groot deel van deze dure import overbodig maken, en dat zou leiden tot kleinere macro-economische onevenwichten. Het kan zorgen voor minder schulden in het buitenland en een stabielere euro.

 

Onthutsend

 

Terwijl de meeste lidstaten hun handelsbalans belast zien door de import van fossiele brandstoffen en eindige grondstoffen, geldt dit in het bijzonder voor crisislanden als Ierland, Spanje, Portugal en Griekenland. Waardoor ook hun begrotingstekort sterk oploopt. Zo betaalde Italië, dat driekwart van zijn elektriciteit haalt uit de verbranding van olie, gas en steenkool, vorig jaar 73 miljard euro aan de import van fossiele brandstoffen en andere grondstoffen. Een cijfer dat maar liefst de helft hoger ligt dan in 2009, door de gestegen prijzen. In feite is het zo eenvoudig dat het onthutsend is dat er geen werk van wordt gemaakt: een land als Griekenland beschikt over zee, open ruimte en zon. Een Europese Green New Deal kan leiden tot een investeringsplan dat ervoor zorgt dat Griekenland tot de helft van zijn energie haalt uit hernieuwbare bronnen, zoals Zweden nu al doet. De bouw van deze installaties , grote windmolenparken en zonneboerderijen, creëert locale tewerkstelling en kan ervoor zorgen dat Griekenland jaarlijks miljarden minder moet besteden aan zijn energievoorziening, wat het begrotingstekort en de negatieve handelsbalans zou verkleinen. Waardoor Griekenland ook tegelijk veel minder broeikasgassen uitstoot. De druk op de euro én het klimaat zouden verminderen. Of hoe de oplossingen voor de financieel-economische en de ecologische crisis hand in hand kunnen gaan. Hoe komt het dat de staatsleiders of de Europese Commissie zo weinig op dergelijke ideeën komen?

Read 6233 times Last modified on %AM, %03 %398 %2013 %08:%aug
Dirk Holemans

Dirk Holemans: coördinator van denktank Oikos / hoofdredacteur

van gelijknamige tijdschrift / publicist

Doneer

Wil je Oikos steunen als onafhankelijk platform? Dan kan door een bijdrage – groot of klein - te storten op BE29 0015 9877 0164 (BIC: GEBA BE BB) van Oikos vzw.

Over Oikos

Oikos wil een toonaangevend forum zijn voor de sociaal-ecologische tegenstroom. Oikos vertrekt vanuit de analyse dat het gangbare economische model ecologisch niet duurzaam is, en dat de emancipatie van velen in onze samenleving en de wereld nog lang niet voltooid is. Oikos behandelt alle dimensies van dit streven naar verandering: de onderliggende ethiek, de analyse van de bestaande toestand, de ontwikkeling van alternatieven en de politieke strategie.

Gratis proefnummer

Wil je graag een gratis proefnummer ontvangen van Oikos? Dat kan! Vul op deze pagina jouw gegevens in en wij sturen jou het laatste Oikos nummer als gratis proefnummer op.